Sanat-çı öldü.

Sanat, duygulanım yaratmaktır, duygu aktarımı değildir. 'Sanat eseri' duygulanım dolayımını imler; duygulam yaşatandır. Sanat,  taklit değildir. Sanat, kendi oluşu içredir. Sanatsal yaratım, insansal olarak tasvir vs. barındırabilir; buna bir amaç-araç kategorisi üzerinden yaklaşılması saçmadır. 'İnsan ve dış dünya' , 'birey ve toplum' gibi yargılar/bağlamlar dolayımıyla sanata yaklaşmak saçmadır; çünkü sanat olan sanat üzerinden açımlanabilir ve bunun ötesindeki alan/konum/bağlam-dışı'dır. Sanatın ne içinliği yanlış bir sorudur. Yaratılan duygulanım dolayımı paylaşımı imler. Sanat bir kendinde-oluş , hissoluş'tur. Yapıt, bir şeyin kopyası değildir.

Bir sanat eseri ne zaman, nerede, nasıl ya da ne şekilde yaratım sürecine/dolayımına sokulmuş olursa olsun ancak duygulanım edimselleştiğinde yeniden-yaratılır; ancak duygulam yaşandığında varolur ve dolayım sürecinde duygulam yaşayanın kendince anlamlandırması/değerlendirmesidir. Her anlamlandırma/değerlendirme kendinden/kendi için’dir. Sanat eseri bir olaydır ve tetikleyenine bağlı değildir. Sanat/sanat eseri özgürdür. Hiçbir anlamlandırmaya/değerlendirmeye hapsolmaz. Sanat eseri anlam/değerlendiri-dışı da değildir ve de bir eserin ötekine karşı genel-geçer bir değillik olarak arz edilmesi de yanlıştır. Sanat duygulam/anlam/değer-aralıkları'ndadır. Kıstas ise üzerinde uzlaşılan anlam/değer bağlamını kabullenenlerin kendi aralığında geçerli olabilir; bunun dışında saçmadır; ki bu alan akımlar dolayısıyla kendi estetik bağlamını belirler ve iyi ya da kötü diye değerlendiri belirtimi bunun üzerinden yapılır.

Duygulam virtüeldir. Duygulanım, dil-düşünce bağı dolayısıyla fikir verir/içerir konumdadır ki bunun güzellik bilgisi/estetik içre olarak algılanabileceği gibi türlü alanlardan bir anlam/değer/bilgi/kanı/algı/duyum içerebilir. Sanat, yaşamın kendinde-oluşunun virtüel dolayımından kendine özel bir ifade alanıdır.

Sanat eseri duygulam yaşattığını dolayıma çağırır. Böylelikle duygulamı yaşayandan yeniden-edimselleşerek geçer. Eserin duygulam yaşayana kattığı, onda hapsolmaz, onu aşar; ancak her duygulanım paylaşımının edimselleşmesinde virtüelite kendisini korur.

Sanatta/sanat eserleri arasında bir merkez duygulam yaratımı/paylaşımı yoktur. Duygulam/-edimselleşme sonucunda-anlam çoğuldur ve her yerde her biçimde mümkün duygulam/anlam bir-aradalıklarıdır. Duygulanım, dolayım içre çokluk arzeder.

Sanat eseri kendi koşullarının içkinliğiyle oluş(turul)ur. Hem kendini yaratan hem de yaratılandır. Sanat; duygulanım bağlamı içre gösteren/temsil eden değil, sarmalayandır.

Sinan Praksis

Bireylikler 17